Przejdź do głównej zawartości

Komplikacje

Czym są komplikacje, jak jeden projekt pokazuje dane z wielu różnych źródeł i jak krok po kroku zrobić własną komplikację.

Na zegarku komplikacja to wszystko, co tarcza pokazuje poza godziną: data, pogoda, Twoje następne spotkanie, poziom baterii. Słowo pochodzi z zegarmistrzostwa, gdzie każda dodatkowa funkcja komplikowała mechanizm.

W Wear OS komplikacje działają w szczególny sposób i to właśnie daje im taką moc: tarcza decyduje o tym, jak wyglądają dane, a użytkownik zegarka o tym, jakie dane pokazuje. Aplikacje na zegarku udostępniają dane (aplikacja pogodowa temperaturę, kalendarz Twoje następne wydarzenie), a użytkownik zegarka wybiera jedno z nich dla każdej komplikacji, na samym zegarku.

Komplikacja, którą robisz w Pujie, nie jest więc „komplikacją pogody” ani „komplikacją baterii”. To projekt dla rodzaju danych: styl, który mówi „tutaj jest krótki wiersz tekstu, a nad nim ikona”. Jakiekolwiek źródło wybierze użytkownik zegarka, temperaturę, liczbę kroków czy godzinę wschodu słońca, Twój projekt je pokaże.

To ta jedna myśl, którą warto zapamiętać. Na początku wydaje się nietypowa, ale oznacza, że jeden projekt działa z każdą aplikacją na zegarku, także z aplikacjami, których jeszcze nie ma. Tutaj jeden projekt pierścienia pokazuje baterię, liczbę kroków i odliczanie do wydarzenia w kalendarzu, zależnie od tego, co wybierze użytkownik zegarka:

Źródła udostępniają dane w kilku stałych postaciach, które nazywamy typami. Licznik kroków może udostępniać liczbę na skali (wartość z zakresu) i krótki tekst, a aplikacja muzyczna mały obraz. Twoja komplikacja określa, które typy potrafi pokazać:

TypCo zawieraZawszeCzasami
Krótki tekstKrótki wiersz tekstu: kroki, temperatura, etykietaKrótki tekstIkona, krótki tytuł
Długi tekstDłuższy wiersz: wydarzenie w kalendarzu, opisDługi tekstDługi tytuł, ikona, mały obraz
Wartość z zakresuWartość na skali, do narysowania jako miernik: bateria, kroki do celuWartość, minimum, maksimumIkona, krótki tekst, krótki tytuł
IkonaJednokolorowa ikona, którą możesz zabarwićIkona
Mały obrazMały obraz: okładka albumu, ikona aplikacjiMały obraz, jako zdjęcie lub jako ikona
Duży obrazObraz w pełnym rozmiarze, na tłoDuży obraz

Pola z kolumny „Czasami” sprawiają, że projektowanie jest ciekawe: źródło może je wysłać albo nie. Źródło baterii podaje wartość i może ikonę; inne źródło wartości z zakresu może dodać krótki tekst. Dobry projekt wygląda dobrze w obu przypadkach.

Komplikacja może obsługiwać kilka typów. Im więcej ich obsługuje, tym więcej źródeł może wybrać użytkownik zegarka. Kolejność ma znaczenie: gdy źródło udostępnia więcej niż jeden z Twoich typów, zegarek używa tego, który jest najwyżej na Twojej liście. Dlatego na początku umieść typ, który zaprojektowano najstaranniej, zwykle ten najbogatszy.

Kilka komplikacji z biblioteki i od użytkowników Pujie, każda pokazuje wartość 65 na 100 z ikoną baterii. Dotknij komplikacji z biblioteki, aby ją tam otworzyć.

Dotknij przycisku dodawania nad listą elementów, wybierz Komplikacja, a potem Nowa pozycja. Najpierw zobaczysz panel Obsługiwane typy danych:

Panel Obsługiwane typy danych, z krótkim tekstem i wartością z zakresu w sekcji Obsługiwane i pozostałymi typami w sekcji DostępnePanel Obsługiwane typy danych, z krótkim tekstem i wartością z zakresu w sekcji Obsługiwane i pozostałymi typami w sekcji Dostępne

Przeciągnij typy, które pokaże Twój projekt, z sekcji Dostępne w górę do sekcji Obsługiwane, w kolejności priorytetu, i dotknij Utwórz. Dotknij strzałki na karcie, aby zobaczyć, które pola dany typ ma zawsze, a które może mieć; gwiazdki oceniają, ile typ potrafi pokazać, od jednej dla ikony do pięciu dla wartości z zakresu. Nie wiesz? Zacznij od samego typu Krótki tekst: udostępnia go większość źródeł. Zobacz Obsługiwane typy danych.

Możesz też zacząć od komplikacji, którą zrobił ktoś inny: wybierz wtedy Z biblioteki tarcz zamiast Nowa pozycja.

Nowa komplikacja otwiera się w edytorze elementów, z gotowymi warstwami startowymi: po jednej dla każdego pola wybranych typów, na przykład tekstu, tytułu lub ikony. Te warstwy są powiązane ze swoim polem: na zegarku pokazują dane ze źródła. Na liście warstw mają oznaczenie Zablokowana, więc przesunięcie palcem nie usunie ich przez przypadek.

Teraz nadaj im wybrany styl: czcionki, kolory, rozmiary, położenie i wszystko, co chcesz wokół nich, na przykład pierścień, tło albo igłę miernika. Wszystko, co można zrobić w edytorze elementów, działa też tutaj.

  • Pola tekstowe to tagi w warstwie tekstowej: [cstext] to krótki tekst, [cstitle] krótki tytuł, [cltext] i [cltitle] ich długie odpowiedniki. Możesz je dodać do dowolnej warstwy tekstowej, z innym tekstem wokół.
  • Obrazy i ikony to warstwy obrazu powiązane z polem. Aby je powiązać, wybierz pole jako obraz warstwy w panelu Źródło obrazu.
  • Wartości sterują automatyzacją: [cvalue], [cmin] i [cmax] oraz [cnormval], czyli wartość jako ułamek od 0 do 1, której najłatwiej używać. Obracaj nią igłę albo pozwól, by łuk rósł razem z nią.
  • Pola opcjonalne mogą być puste. Warstwa startowa pola opcjonalnego ma to w nazwie. Jeśli Twój projekt jej nie potrzebuje, ukryj warstwę, zamiast ją usuwać.

W komplikacji Value obrót igły i kąt łuku podążają za wartością: igła obraca się o ([cvalue]-[cmin])/([cmax]-[cmin])*245 stopni, czyli o część zakresu razy 245 stopni skali, a rozpiętość łuku korzysta z tego samego wzoru. Bars pokazuje każdy słupek dopiero powyżej jego własnej części, z widocznością [cnormval]>(2/6) dla trzeciego. Oto Value od 0 do 100:

U góry edytora elementów przycisk Dane komplikacji otwiera panel Wybierz dane komplikacji: źródła danych, na których możesz obejrzeć podgląd swojego projektu.

Panel Wybierz dane komplikacji dla komplikacji Value: źródła z sekcji Dane testowe, każde w podglądzie miernika, na przykład wartość z tekstem oraz wartość z ikoną i tekstemPanel Wybierz dane komplikacji dla komplikacji Value: źródła z sekcji Dane testowe, każde w podglądzie miernika, na przykład wartość z tekstem oraz wartość z ikoną i tekstem

Pierwsze źródła to Dane testowe: zmyślone wartości, które pokazują każde połączenie pól, na przykład sam tekst, tekst z ikoną albo tekst z tytułem. Przejrzyj wszystkie: Twój projekt powinien dobrze wyglądać z każdym z nich. Pod nimi są prawdziwe źródła, takie jak data, bateria, tętno czy liczba kroków.

Gdy coś ma być widoczne tylko przy niektórych danych, ukryj to automatyzacją. Każdy typ ma znacznik, który ma wartość true, gdy ten typ jest pokazywany, na przykład [cisshorttext] lub [cisrangedvalue], a każde pole ma znacznik, który ma wartość true, gdy źródło je wysłało, na przykład [chicon] dla ikony. Gdy obsługujesz kilka typów, warstwy startowe należące tylko do jednego z nich już same ukrywają się w ten sposób.

Komplikację można dotknąć na zegarku. Domyślnie obszar dotyku to zaokrąglony prostokąt wielkości komplikacji. Aby nadać mu kształt Twojego projektu, wybierz Ustaw jako kontur w menu warstwy kształtu lub łuku: elipsa daje okrągły obszar dotyku, a łuk obszar w kształcie łuku.

Po powrocie do edytora tarcz umieść komplikację, ustawiając jej położenie i rozmiar. W jej wierszu przycisk danych komplikacji wybiera źródło, od którego zaczyna: dane, które zegarek pokazuje, dopóki użytkownik zegarka nie wybierze czegoś innego. Wybierz tu prawdziwe źródło, a nie testowe.

Użytkownik zegarka wybiera dane na zegarku: przytrzymaj tarczę, dotknij przycisku dostosowywania lub edycji pod nią i dotknij komplikacji. Zegarek pokazuje listę wszystkich źródeł, które udostępniają jeden z Twoich typów. Każda komplikacja nosi nazwę swojego elementu, więc nadaj komplikacjom jasne nazwy, na przykład „Lewy górny” albo „Mały miernik”.

To, co robi dotknięcie komplikacji na zegarku, zależy od źródła; zwykle otwiera aplikację, z której pochodzą dane.

  • Najwyżej 8 komplikacji na tarczy, łącznie na tarczy interaktywnej i ambient.
  • Krótki czy długi? Większość źródeł udostępnia krótki tekst. Wybierz długi tekst tylko wtedy, gdy w Twoim projekcie jest miejsce na całe zdanie.
  • Komplikacje są też na tarczy ambient. Dodaj komplikację do elementów ambient i zadbaj, by była spokojna: bez jasnych teł.
  • Szybkie dane bez wyboru: gdy dane mają być zawsze te same (na przykład zawsze bateria), element dynamiczny jest prostszy: samodzielnie wstawiasz dane, a użytkownik zegarka nie musi niczego wybierać.