Przejdź do głównej zawartości

Edytor wyrażeń

Pisz wyrażenia, które sterują zautomatyzowanymi warstwami, z wynikiem na żywo i z tagami danych, których możesz w nich używać.

Wyrażenie to krótka formuła, która oblicza wartość z czasu i danych. [m] * 6 obraca warstwę o 6 stopni na każdą minutę, co daje wskazówkę minutową. [bat_w] < 20 ma wartość true, dopóki bateria zegarka ma mniej niż 20%, więc warstwa z taką widocznością pojawia się tylko przy niskim poziomie baterii.

Edytor wyrażeń otwierasz z menu automatyzacji, przyciskami automatyzacji na stronach stylu oraz dla obiektu globalnego. Jego tytuł podaje, co automatyzujesz („Automatyzacja: Obrót”).

Edytor wyrażeń automatyzujący obrót wyrażeniem [m] * 6: pole wyrażenia, rząd szybkiego wstawiania, wynik 270 i tagi czasuEdytor wyrażeń automatyzujący obrót wyrażeniem [m] * 6: pole wyrażenia, rząd szybkiego wstawiania, wynik 270 i tagi czasu
  • Zamknij

    Zamyka edytor. Jeśli zmieniono wyrażenie, najpierw pyta, czy odrzucić zmiany.

  • Zapisz

    Zachowuje wyrażenie. Wyrażenia, które nie działa, nie można zapisać: wiersz wyniku podaje, co jest nie tak.

  • Wyrażenie

    Tutaj wpisujesz wyrażenie. Tagi danych są pokazywane jako chipy, a klawiatura nie podpowiada słów, więc nie poprawia Twojego kodu.

  • Wyczyść

    Czyści pole po potwierdzeniu. Zapisanie pustego wyrażenia usuwa automatyzację.

  • Pomoc

    Otwiera dokumentację automatyzacji.

  • Szybkie wstawianie

    Operatory, nawiasy i fragmenty kodu, których inaczej trzeba by szukać na klawiaturze. Dotknij jednego, aby wstawić go w miejscu kursora. Rząd oferuje tylko to, czego może używać tarcza Wear OS 6.

  • Wartość wyniku

    Wynik wyrażenia, obliczany na bieżąco podczas pisania z aktualnym czasem i danymi (albo z wartościami symulatora). Gdy wyrażenie nie działa, ten wiersz podaje zamiast tego dlaczego.

  • Tagi

    Wszystkie tagi danych według kategorii, każdy z jego bieżącą wartością. Dotknij tagu, aby go wstawić. Dotknij wartości obiektu danych, aby zobaczyć jego elementy składowe i przykładowe fragmenty kodu.

Każda właściwość oczekuje jednego rodzaju wyniku, a edytor sprawdza go podczas pisania:

WłaściwośćWynikPrzykład
ObrótLiczba stopni, zgodnie z ruchem wskazówek zegara wokół środka obrotu warstwy[s] * 6
Przesunięcie w poziomie i w pionieOdległość; w prawo i w dół to wartości dodatnie[s] / 60 - 0.5
Skala oraz skala w poziomie i w pionieWspółczynnik, w którym 1 to narysowany rozmiar[steps] / [step_goal]
WidocznośćTrue, aby pokazać warstwę, false, aby ją ukryć[h] >= 22
KolorKolor[color].rgb(255, [m] * 4, 0)
TekstTekst[m] > 30 ? "late" : "early"

Gdy typ jest nieprawidłowy, wiersz wyniku podaje, czego oczekiwano. Aby z liczby zrobić tekst, połącz ją z tekstem: [m] + " min".

Wyrażenie to mały fragment JavaScriptu. Na tarczy Wear OS 6 jest ono przekształcane do własnego formatu zegarka, który rozumie tylko wymienioną tutaj część języka. Ta lista jest dokładna: wszystko, czego na niej nie ma, uniemożliwia wysłanie tarczy na zegarek z Wear OS 6. Jeśli wyrażenia pisze dla Ciebie AI, przekaż mu tę sekcję.

  • Liczby: 12, 12.5, -3. Wszystkie liczby są dziesiętne, więc 7 / 2 daje 3.5.
  • Teksty w cudzysłowach podwójnych lub pojedynczych: "Low", 'Low'. Tekst nie może zawierać podziału wiersza.
  • Prawda i fałsz: true, false.
  • Tagi danych: [bat_w], [steps], [h]. Każdy z nich jest liczbą albo tekstem; lista tagów pokazuje którym.
  • Wartości globalne: [global].progress, ustawiane w obiekcie globalnym.
  • Arytmetyka: +, -, *, /, % (reszta z dzielenia) oraz - na początku do zmiany znaku.
  • Łączenie tekstów: + łączy, gdy jedna ze stron jest tekstem: [m] + " min", "Steps: " + [steps].
  • Porównywanie: ==, !=, <, <=, >, >=. === i !== też działają i znaczą to samo co == i !=.
  • Logika: && (i), || (lub), ! (nie).
  • Wybór: condition ? a : b daje a, gdy warunek jest spełniony, a w przeciwnym razie b. Wybory można zagnieżdżać.
  • Grupowanie: nawiasy, ([s] + 30) % 60.

-, *, /, % i porównania wymagają dwóch liczb albo dwóch tekstów: [steps] == "5" nie działa.

Wyrażenie może zajmować kilka wierszy, aby nadać nazwę wartości używanej więcej niż raz:

var goal = [step_goal] / 2
const done = [steps] / goal
return Math.min(1, done)
  • Wartości deklarujesz przez var albo const (nie let). Zmieniasz je przez =, +=, -=, *=, /= albo %=.
  • Wiersz z wynikiem zaczyna się od return, gdy tylko wyrażenie ma więcej niż jeden wiersz.
  • Wartość może zawierać obiekt, odczytywany po kropce: var size = { small: 10, big: 20 }, a potem size.big. Listę można odczytać tylko na stałej pozycji: var steps = [10, 20], a potem steps[0].
  • Średnik na końcu wiersza jest opcjonalny.
  • Komentarze: /* … */ w dowolnym miejscu, a // wszędzie oprócz końca ostatniego wiersza (ukryłby koniec wyrażenia).

Wszystkie te funkcje przyjmują liczby i zwracają liczbę:

  • Math.min(a, b) i Math.max(a, b): każda dokładnie dwie wartości. Zagnieżdżaj je, aby użyć więcej.
  • Math.round, Math.floor, Math.ceil, Math.trunc, Math.abs, Math.sign.
  • Math.sqrt, Math.cbrt, Math.pow(x, y), Math.exp, Math.expm1, Math.log, Math.log2, Math.log10.
  • Math.sin, Math.cos, Math.tan, Math.asin, Math.acos, Math.atan, Math.atan2(y, x), w radianach.
  • Math.random(): nowa liczba od 0 do 1.
  • Stałe: Math.PI, Math.E, Math.LN2, Math.LN10, Math.LOG2E, Math.LOG10E, Math.SQRT1_2, Math.SQRT2.
  • x.toFixed(2) zamienia liczbę w tekst z tyloma miejscami po przecinku; x.toFixed() bez miejsc po przecinku. Liczba miejsc musi być zwykłą liczbą.
  • t.length: liczba znaków.
  • t.substring(start, end) i t.substr(start, length): część tekstu. Pomiń drugą wartość, aby dostać resztę tekstu.
  • t.charAt(i): jeden znak.
  • t.startsWith("a") i t.endsWith("a"): true albo false.
  • t.repeat(3): tekst trzy razy. Liczba powtórzeń musi być zwykłą liczbą.
  • parseInt(t) odczytuje z tekstu liczbę całkowitą (zaokrągla ją); parseFloat(t) odczytuje liczbę dziesiętną.
  • x.toString() zamienia wartość w tekst.

Połączony tekst ("a" + x albo x.toString()) może być wynikiem, ale nie działają na nim powyższe funkcje tekstowe ani porównanie, ani warunek wyboru. Aby zamienić liczbę w tekst, na którym można dalej pracować, użyj toFixed(): pisz [steps].toFixed(0).length, a nie [steps].toString().length.

  • [frmt].lzero(x, 2) zapisuje x co najmniej dwiema cyframi, dodając zera na początku: [m] przy 5 daje 05. Liczba cyfr musi być zwykłą liczbą.
  • [frmt].frmt_ms(ms) zapisuje czas trwania w milisekundach jako mm:ss:mmm. Części i separator wybierasz przez [frmt].frmt_ms(ms, { hh: true, mm: true, ss: true, sep: "." }); pominięta część nie jest pokazywana.
  • [frmt].frmt_number(x, "#,###") zapisuje x według wzorca liczby: "#,###" dodaje separatory tysięcy (12345 daje 12,345), "0.00" zawsze pokazuje dwa miejsca dziesiętne, a "0.###E0" zapisuje w notacji naukowej. Wzorzec musi być zwykłym tekstem w cudzysłowie, a nie złożonym z innych wartości. Separatory zależą od języka zegarka: zegarek po niderlandzku pokazuje 12.345 i 3,14.
  • [color].rgb(r, g, b) tworzy kolor z czerwieni, zieleni i niebieskiego, każdy od 0 do 255.
  • [color].argb(a, r, g, b) tworzy kolor, który może być przezroczysty: kanał alfa a jest pierwszy, od 0 (niewidoczny) do 255 (pełne krycie). [color].argb(128, 255, 0, 0) to czerwony z połową krycia.

Wyrażenie, które używa czegoś spoza listy, nadal działa w podglądzie edytora, ale tarczy nie da się wysłać na zegarek z Wear OS 6, dopóki wyrażenie nie zostanie przepisane: lista Jeszcze niezgodne w wierszu warstwy podaje, które wyrażenie trzeba poprawić.

Aby utrzymać wartość w granicach, połącz obie funkcje: Math.min(100, Math.max(0, [steps] / 100)).

Obiekt globalny zawiera wartości i obliczenia wspólne dla warstw elementu, dzięki czemu piszesz je tylko raz. Otwierasz go przyciskiem na końcu odczytu nad obszarem roboczym. Każdy wiersz ustawia jedną wartość w [global]:

[global].progress = Math.min(1, [steps] / [step_goal])
[global].low = [bat_w] < 20

Wyrażenie każdej warstwy może wtedy używać [global].progress albo [global].low. Obiekt globalny działa przed wyrażeniami warstw, więc jego wartości są zawsze aktualne, gdy są używane. Na liście tagów [global] jest w kategorii „Tagi globalne”.

Wiersz wyniku wyjaśnia, co nie działa: literówka w wyrażeniu, nieznany tag albo wynik niewłaściwego rodzaju. Wyrażenia, które nie działa, nie da się zapisać, więc tarcza nigdy nie pokazuje zepsutej automatyzacji. Zautomatyzowana warstwa, której wyrażenie przestaje działać (na przykład po usunięciu tagu, którego używa), dostaje ikonę ostrzeżenia na liście warstw.

Aby sprawdzić, jak wyrażenie zachowuje się o innej porze albo z innymi danymi, ustaw wartości w symulatorze (w menu „Więcej” na górnym pasku) i obserwuj wiersz wyniku.